Poe.pl Twoja Szuflada Wierszy

Kochanie już czas bym odeszła.

Nie sądziłam, że pora ta nadejdzie - Lecz nadeszła.

Uwielbiam Cię i dziękuję za wszystko co mi ofiarowałeś.

Nikt nie ofiarował mi nigdy takiej miłości jaką Ty mi dałeś.

Uwielbiam chwile przy Tobie więc sądziłam, że to uczucie będzie kwitło.

Wybacz mi kochanie, ale ono zanikło.

Z rąk mi wypadło i gdzieś za mną zostało.

Chciałam je podnieść, ale chcieć to chyba za mało…

Darzysz mnie miłością, o której wiele kobiet marzy,

Przepraszam, że ja Ciebie taką nie potrafię darzyć.

Taki związek na odległość przerósł moje możliwości.

Nie mieliśmy nawet kiedy po prostu pobyć razem i dać rozkwitnąć tej miłości.

Od samego początku z czasem wyliczeni.

We wszystkich pięknych chwilach do minimum ograniczeni.

Bez podstaw (fundamentów) chcieliśmy to zbudować.

Ale i na solidne mury nie było kiedy zapracować.

Zasługujesz na taką miłość jaką dajesz.

Ja Ci jej już nie potrafię dać. Ode mnie jej nie dostajesz.

Jestem z Tobą, bo jesteś wspaniałym człowiekiem i nie potrafie Cię zranić, zostawić samego.

Ale z tego też powodu nie mogę być z Tobą dłużej, bo zasługujesz na coś lepszego.

Wiem, ze odbieram Ci szansę na prawdziwą miłość wzajemną,

Teraz, kiedy odejdę odnajdziesz prawdziwe szczęście, wiem to na pewno.

Wiem, że w każdym związku są te gorsze chwile,

Ale w naszym związku one zaczęły przewyższać te miłe.

Chciałabym rozstać się w zgodzie, jeśli taka możliwość istnieje.

Bez krzyków i kłótni rozstać się mam nadzieje.

Zrozumiem, jeśli to dla Ciebie zbyt wiele

Jeśli krzyczeć zechcesz to i tak niech się dzieje.

Może mnie znienawidzisz za to, że odchodzę

W tym Ci nie przeszkodzę…

Może już nigdy nie uśmiechniesz się gdy mnie zobaczysz

Ale mam nadzieję, że nadejdzie dzień, w którym mi wybaczysz.

Dziękuję za wszystko! Przepraszam za rozstanie.

A teraz pozwól mi odejść kochanie.