Poe.pl Twoja Szuflada Wierszy

Kim jestem ?
Że pragnę tylko życia od zachodu a śmierci wschodem 


Chcę aby widziała, jak rozbijam kolejny dzban na tej pustyni rozumu 

dla Niej i przez Nią


To Ona się śmieje gdy ja szukam źródła w jej sercu 
jak rozbitek lądu.

Ona mówi o spokoju, gdy myśli moje duszę uczuciem przypalają.

Ale tylko Ona poda mi w końcu rękę, gdy ja leżeć już będę w cisowej łodzi
z Biblią za wiosło



Tak umieram i rodzę się znów dnia niedzielnego
tylko dla prometejskiego sępa

Aby On też mógł żyć i tylko nade mną płakać