WIERSZE

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/

*Maki

Przez uchylone
drzwi
widzę
skrawek ogrodu
i maki które ktoś
posiał
nieostrożną ręką

delikatne płatki
kurczą się
spragnione miłości
drżą

uszyta z maków

czekam
w kolejce

-

Kropla47

  88 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
TheDiary44
bardzo podoba mi się to wyrażenie "nieostrożna ręka", no i zakończenie wiersza świetne Pozdrawiam aż 2 razy oceniłem ... przeczytaj więcej
wtorek, 02 czerwiec 2020 13:53
Gość — Kropla47
Bardzo dziękuję...dobrych słów nigdy nie za wiele. Miłego dnia... przeczytaj więcej
wtorek, 02 czerwiec 2020 14:15
88 odsłon
2 komentarze

Nieproszony gość

Pojawiła się nagle -
jak gość nieproszony
wtargnęła w życia
zakłócając spokój
każdego dnia oznajmiała
że musi pozostać
i coraz bardziej czułością
serce wypełniała
nie potrafiłam się pozbyć
jej obecności
rozrastała się jak lawa
coraz bardziej iskrzyła
aż wybuchła w sercu
płomieniem namiętności
i już na zawsze -
w nim pozostała

autor: Helena Szymko/

  36 odsłon
  0 komentarze
36 odsłon
0 komentarze

nie piszę już pięknych wierszy

Nie piszę już
pięknych wierszy
O moim okropnym losie

W ciemności smutku
stałem się bielszy
brakuje rozpaczy w głosie

Nie piszę już
trenów miłosnych
gdy wokół potłuczone lustra

Więc pozwól mi tworzyć
grono dziwot złych
ze szczerym uśmiechem na ustach

  65 odsłon
  0 komentarze
65 odsłon
0 komentarze

Ocean samotności

My wciąż płyniemy oceanem samotności -
samotnie upływa nam dzień za dniem
z każdą falą oddalamy się od siebie
bez nadziei na najmniejszy uczuć cień
oddalamy się od siebie z każda chwilą
z fal łoskotem płynie głośne SOS
wokół pustka zewsząd wieje tylko chłodem
nie szukamy już jak dawniej swoich rąk
oceanu otchłań tak bezmierna
pochłania nas - jego głębi ciemna toń

autor: Helena Szymko /

  41 odsłon
  0 komentarze
41 odsłon
0 komentarze

Niewidzialna granica

Od lat już nas dzieli –
niewidzialna granica
mijamy się obok mierząc
chłodnym spojrzeniem
chłód który z nas bije
przeszywa ciało dreszczem
nic już we mnie nie ma
może tylko litość jeszcze

schłodzone uczucia
nie promieniują ciepłem
atmosfera szczęścia
dawno już zanikła
tylko twoja złośliwość
wciąż mnie boli jeszcze
a przecież przed laty
były chwile szczęśliwe

teraz nieporozumień
przepełniony kufer
i ciągłe wymówki że to moja wina
niewidzialna granica
trwała jak postument
nieodwracalne złe chwile
są jak kwaśne deszcze
które zniszczyły wszystko
tylko wspomnienia o tobie -
przeszywają dreszczem

autor: Helena Szymko/

  46 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Masław
Zaznaczyłem pięć gwiazdek w uznaniu za dobry tekst, jednak na tyle nieudolnie, że pozostał nikły ślad 1/2 gwiazdki. Pozdrawiam s... przeczytaj więcej
niedziela, 31 maj 2020 22:05
Helena Szymko
Dziękuję. Wzajemne pozdrowienia Masławie.
poniedziałek, 01 czerwiec 2020 09:22
46 odsłon
2 komentarze