WIERSZE

WIERSZE

Niekończący się czas Pandemii

w czasie Pandemii - morze
naszym sprzymierzeńcem
płuca zachłannie pochłaniają
czyste morskie powietrze
przy szumie fal i delikatnym wietrze
łakniemy życiodajnego oddechu

spacer plażą, urok pieniących się fal
jest dla duszy i oczu wytchnieniem
z dala od gwaru i wszelkich zakazów
nostalgiczny nadmorski krajobraz
koi i wycisza, obezwładniający nas niepokój
taki spacer - po zamknięciu
we własnych domach, jest namiastką
naszej wolności

autor: Helena Szymko/
  20 odsłon
  0 komentarze
20 odsłon
0 komentarze

​ oboje szaleni

ta twoja siła, i moc braterska
unosi mnie do góry, jak twa poezja
unosi wyżej, i wyżej i dalej
całkiem przezornie o w bale
 
czułe spojrzenia ostatkiem z zasypu
wreszcie z ramienia bezludni z zachwytu
obmacywani czułymi warami
kochani, sobie dani
 
moja najdroższa im dłużej czeka
ma skromna miłość do siebie zwleka
przenika nasze suwanie
nawet w najdroższej mamie
 
przecież to tobie się chcę spodobać
tobie wyczęstować i miodować
prześlicznie dziś wyglądasz
jak zawsze
 
Dawid "Dejf" Motyka
  28 odsłon
  0 komentarze
28 odsłon
0 komentarze

Morze w dni niepogody

Samotne morze -
gonitwą fal spływające
niebo szarością chmur spowite
uśpiona plaża pustkami straszy
o słońcu turystach marzy
mewy zniknęły z horyzontu nieba
bezkres spienionej wody
na brzeg się wylewa

tylko cisza i szarość
zerka magicznym okiem
niebo ciemnieje
mrok się zbliża krok za krokiem
morze w świetle księżyca
srebrzy się spienionymi fal grzywami
śpiew syren zwodzi rybaków
ta morska otchłań
przeraża - to znów zachwyca
tajemnicą głębi umysł mami

autor: Helena Szymko/
  23 odsłon
  0 komentarze
23 odsłon
0 komentarze

Cicha przystań

Ta historia -
nigdy się nie kończy
on i ona
spragnieni bliskości
która daje
poczucie przyjaźni
a być może
początek miłości

on i ona -
zakochani w słowach
tych magicznych
co niosą nadzieję
zakwitają kwiatami miłości
może i do nich
szczęście się zaśmieje

i dlatego wciąż tu powracają
bo to miejsce
ich cichą przystanią
by pieścić zmysły
poezji słodyczą
i na szczęście -
mieć cichą nadzieję

autor: Helena Szymko/
  21 odsłon
  0 komentarze
21 odsłon
0 komentarze

Nasz Amor

Nasz Amor - wciąż czuwa nad nami
łączy nasze myśli, serca koi w tęsknocie
rozgrzewa żarem namiętności
by miłość która w nas zamieszkała
nigdy nie zechciała odejść 
na zawsze - w nas pozostała

autor: Helena Szymko/
  33 odsłon
  0 komentarze
33 odsłon
0 komentarze

Życie jest chwilą

Życie jest chwilą - która przemija 
upływający czas
tak bardzo nas zmienia
los przeznaczenia odbiera siły
zanika blask oczu
za mglistą zasłoną
przeżyte lata, ciążą balastem
coraz bardziej
ku ziemi pochyleni
stajemy się przeszłości cieniem 
chociaż tak bardzo –
życia spragnieni

autor: Helena Szymko/
  31 odsłon
  0 komentarze
31 odsłon
0 komentarze

Pogrzeb 9/14 - "Strefa Komfortu"

Chciałbym być sobą, tylko być sobą jeszcze
Zjawa przeszłości patrzy na zakręcie
Bijąc blaskiem braku perspektyw
Który chętnie chciał wydać werdykt
Na mój życiorys, na moje marzenia
Oklask tłumu, że wszystko bez znaczenia
Wspierał, by życie minęło bez ciekawych wieści
Łatwiej było życzyć sobie śmierci


Chcę upaść, powstać i upaść raz jeszcze
Bo jakby nie było, to "jakoś to będzie"
Za oknem słońce i promienie smutku
A ja sparzony, w próbie ratunku
Plączę się w sieci złych decyzji
W roli pająka, bo to suma moich wizji
W roli owada, bo nie mogę z niej uciec
Nie czuję się komfortowo w strefie, której nigdy nie opuściłem


  56 odsłon
  0 komentarze
56 odsłon
0 komentarze

Słowa

Słowa - miewają ogromną moc
potrafią zawładnąć sercem człowieka
są komunikatorem międzyludzkim
mogą ranić lub też urzekać
każde czułe słowo, jest jak eliksir
dodaje radości życia
sprawia, że smutek z wiatrem ulata -
a nadzieja w sercu zakwita

autor: Helena Szymko/
  66 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Helena
Wiersz krótki lecz słowa dosadne i dlatego się mnie podobają swoją wymowę mają .
środa, 07 lipiec 2021 20:56
Helena Szymko
Dziękuję... Serdecznie pozdrawiam.
środa, 07 lipiec 2021 21:10
66 odsłon
2 komentarze

Róża

jesteś najpiękniejszą ozdobą -
pośród kwiatów ogrodu
wiatr ci łodygi nie złamie
choćby wiał nieprzerwanie
rośniesz piękna i świeża
słońce płatki twe pieści
ubrana w szatę z bieli
woń cudną roztaczasz
pośród wszystkich kwiatów
nie, nie zerwę cię dzisiaj
rośnij nadal -
swym urokiem zachwycaj

autor : Helena Szymko/
  33 odsłon
  0 komentarze
33 odsłon
0 komentarze

Boża roztropność: i: wyczekuj Mnie:

Czy Twoja Twarz mocą Roma może nagrywać
Wolą wspólną, wyczekuję Cię Ojcze ubogi i: jakże sto dni drogi
Czy własne ukrzyżowanie, można ożywać w zapominanie,
Ciebie mi właśnie potrzeba, często w staranie

Czy światłem wdzięczności, prosi się czerń w kolorach
Tak Wszystkie wianki pomału tuptają, na trzy korony
Jak bardzo można się w Tobie nasłuchać potulonym,
śrubą za wartość słodziej Miłości promienniej wytrzymać możesz

Dawidem psalmy przefaluję w swej czułości namiętniej orzeczenie
Oddaniem za troski i: więcej jak pół a, Chojnie czekaniem, i: w nic więcej:
Twa Moc nie truchleje, tu kiedy światkiem się śmieje
w moc podarunków od nocnych zdarzeń u belzebuba kłamie!

,i wszem nacieszył się w pełni zdumienia,
od kropli na ramienia, w całej ziemskiej w omamie:
promieni się Boska wdzięczność rzeczywista
ta kto komu dopowie, dopomóż temu co Ciało klęka i: nie ulęka się:

Błogo zasypiaj w naszej Damie o przywołanie do snu,
niczym patrzaniem do luster, co często trzęsło w piuł:
Królowej prze czystej: za swe starannie przy mojej Mamie
wystarczy tak: jedno pragnienie, abym pomoczył twe oczy, w skinienie

jakimż to Ty: My, Bożym dowartościowaniem, przysięga za kamień

za twe dwie czyste wody, i rzeki z ochłody, od twego spojrzenia:
do ratunku, co prze litości, żołądź w bąbelkach prości się tu prosi: bez trunków i ranienia:

i: zmienia się Świat

Dawid "Dejf" Motyka
  38 odsłon
  0 komentarze
38 odsłon
0 komentarze

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/