WIERSZE NAJLEPSZYCH POLSKICH AUTORÓW POEZJI

CODZIENNIE NOWY WIERSZ W JEDNEJ Z 50 KATEGORII WIERSZY

NAJNOWSZE WIERSZE:

Nic takiego

Pod powiekami zamkniętych szeroko oczu
mam swój świat niedostępny dla ciebie,
prowadzę tam moje życie nocne
i we własnym poruszam się niebie.

Wiesz, że jestem nieco dziwna
- odkryłam to niedawno...
Wbrew rozsądkowi naiwna,
gotowa wejść w każde bagno.

Odkładam sprawy na jutro
miast zająć się nimi teraz,
a jutro- wiadomo- futro...
z pragnienia ciebie umieram...

Może mówię bez składu,
słowa składam bez ładu,
ale kaprys mam dzisiaj taki:
ze snów odczytywać znaki

i nie twierdzę, że
to udaje mi się,
chociaż nie jest tak źle...
ble ble ble- ble ble ble ;)

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Księga wierszy

Na półce jest porządek.
Leży dużo książek.
Ułożonych w rządek.
Na półce z lewej pierwszy.
Leży czarny tom wierszy.

Gdy go do ręki biorę.
Odczuwam pokorę.
Lub mam natchnienia porę.
Grubą księgę otwieram.
Do pisania się zabieram.

Wiersze klecę nieustanie.
Przestać nie jestem w stanie.
Choćbyś mnie bardzo prosił.
- Piszę póki starczy sił.
 
Gdy ciałem znowu władam.
Książkę  wierszy odkładam.
Zabrać księgi się boję.
Czarną magie znów czuję.

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Look

Ej patrz!
Ktoś mi znowu
czaszkę rozwalił...
hehe
jakie to fajne
Nawet płakać
mi się nie chce...
Nie...

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Wymarzona żona

Moja  kobieta idealna
to mis piękności.
Nie jeden mężczyzna
za nią się obróci.

Szykuje śniadanie i kolacje.
Wie co mi jest potrzebne.
Ma intuicje.
Powinna opiekę wzorową
nad dziećmi sprawować.
Oraz zabawiać ,utulić i wychować.

Wymarzona żona jest czuła i delikatna,
uśmiechnięta , nigdy  smutna.
Wprawia mnie w nastrój pozytywny.
Oddaje swój czas, mi potrzebny.

Za wybraną kobietą
na drugi koniec świata pójdę.
Choć wymarzonej nie znajdę.

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Pory roku

Rok powołał Wiosnę.

Porę żwawą, piękną.
Ubraną w kwiecie.
Nastawioną  przyjaźnie.
Trochę kapryśną.

Rok pożegnał Wiosnę.
I powołał Lato.

Porę ciepłą, strojną.
Porę życiodajną.
Która jest dojrzała.
I rozochocona.

Rok pożegnał Lato.
I powołał Jesień.

Porę bardzo smutną.
Szarą i ponurą.
Ubraną w liście.
Które się czerwienią.

Rok pożegnał Jesień.
I powołał Zimę.

Porę nieprzyjazną.
Ubraną  w biel.
Mającą  śnieżną pościel.
I  malującą szyby.

Rok pożegnał Zimę.

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze