WIERSZE

Granica

Granica której nie jestem w stanie przekroczy

dotyka mojego ciała

otacza dość szczelnie kokonem

z którego motyl nie wyfrunie

zapoczwarzony w codzienności

chcę przerwać błonę przezroczystą

na oczy zaciągniętą mylącą mój dotyk

czuję jedwabiu duszącą biel

zabrakło przestrzennego myślenia

zagadką każdy nowy dzień

do nie odgadnienia rozpływa się

mój cień biednie lecz

czy granica to wybór

wolnej nieograniczonej woli

ograniczeń nie ma bo granicą

jestem ja sam

 

Ogród spokoju
ZATRACENIE
 

Komentarze 2

Gość - Oskar Wizard w czwartek, 03 październik 2019 05:55

To nasza świadomość i wola wyznacza nam granice. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

To nasza świadomość i wola wyznacza nam granice. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam serdecznie.:)
kazimierzsurzyn@gmail.com w czwartek, 03 październik 2019 07:04

Trzeba wyznaczać sobie granice, by współżyć należycie z innymi ludźmi. Pozdrawiam.

Trzeba wyznaczać sobie granice, by współżyć należycie z innymi ludźmi. Pozdrawiam.
Gość
poniedziałek, 25 styczeń 2021

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/