Jak kropla deszczu
spływam 
zbierając po drodze
cały kurz świata

spadam
już nie przezroczysta

rozbijam się
o kamienie.

matka-i-corka

Mamie

 

Dałaś mi miejsce na ziemi.

Z poczwarki
żyjącej pod sercem, wyfrunął w świat 
cudny motyl.

Wrócił po latach, 
z połamanymi skrzydłami.

Znalazł azyl w Twoich dłoniach.
Nie pytałaś o nic - podniosłaś z kolan.
Pomogłaś posklejać 
pogmatwane życie.


Bukietem konwalii 
zakwitnę jutro
na nagrobnej płycie.

Czytaj wiersz
  580 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Anna
Wspaniały Kroplo! Jak zwykle pod wielkim wrażeniem! Serdecznie pozdrawiam!
poniedziałek, 28 maj 2018 11:34
Kropla47
Dziękuję Aniu...miłego dnia
poniedziałek, 28 maj 2018 11:36
580 odsłon
2 komentarze

Zwiastuny

 

Wiatr z gałęzi strącił nadzieję.  
obrusem przykrył góry 
i chichocze zadowolony. 


Małe śnieżyczki w marcowym słońcu 
wychylają się nieśmiało,  
oślepione
milionami kryształów zmarzniętego   
 śniegu. 


Kokietują uśmiechem, 
wbrew - jakby przepraszając. 
...zakwitły, 
w moim sercu i w moim ogrodzie.



 
 
 
Czytaj wiersz
  385 odsłon
  0 komentarze
385 odsłon
0 komentarze
tumblr_os9h311FAr1sbqfz9o1_500

Szuflada

Deszcz kojarzy się 
ze łzami - więc
może by się zdołować do reszty.
Ta dawno nieotwierana
szuflada
nie dawała spokoju...
 
Na dnie kilka niewysłanych 
listów, 
przewiązanych różową
wstążką.
 
Okulary 
w niemodnej oprawce - jego
Zapomniał 
w pospiechu - kiedyś...
(z rozmysłem nie oddalam)
 
Jest jeszcze zasuszony
kwiatek
ze ślubnego bukietu córki,
Różaniec mamy - prawie 
relikwia
i złota odznaka syna
(za oddaną krew)
To wszystko oprawione
tęsknotą.
 
Tylko chwilę trwała
młodość - minął czas...
 
Gorzko!
 
Nie chodzę już na palcach.
Obudzić 
mogę tylko ciszę.
Czytaj wiersz
  458 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Gość — Anna
"Nie chodzę już na palcach. Obudzić mogę tylko ciszę." - w tych kilku słowach zawarte "wszystko"... Pozdrawiam Cię serdecznie :-)... przeczytaj więcej
środa, 21 luty 2018 16:06
458 odsłon
1 komentarze
5061a2487ab8626c9d1a3193b9ec443b

Bez retuszu


Wypiękniał świat.

Bała się tej miłości
(wszystko postawiła na głowie)
Poruszyła, bardzo.

 

Odwykła...


Skrawkiem nadziei otulona, czekała.
/Przekonał ją błękitnie,/
w zamglonym poranku zobaczyła

...wiosnę.

 

Jesteś moją pogodą, powiedział.
Czy potrzeba wiecej.

Czytaj wiersz
  368 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Gość — Anna
Jak zwykle pod wielkim wrażeniem...
niedziela, 18 luty 2018 15:43
368 odsłon
1 komentarze
tumblr_n1k2049Ned1r6j154o1_500

Zachwyt (po deszczu)


Niebo przegląda się w kałuży.
Na chwilę wyjrzało
słońce.
Zadrżało kolorami tęczy
w kroplach deszczu,
rozwieszonych na liściach.

W piersi dech zaparło.


Ileż cudów stworzyłeś
mój Boże,
ale my nie umiemy patrzeć,
a jeśli - to jedynie,
przez pryzmat naszego
egoizmu.

 

I tyko czasami
niczym błysk pioruna - olśnienie!


Jak pięknie!

 

Tym zachwytem składamy,
hołd Panie
dla Twego doskonałego dzieła.

Czytaj wiersz
  532 odsłon
  0 komentarze
532 odsłon
0 komentarze