Jak kropla deszczu
spływam 
zbierając po drodze
cały kurz świata

spadam
już nie przezroczysta

rozbijam się
o kamienie.

Singielka

3a467d4b5f5b2a6b2ab69df392bfbc05
 
Wieczna singielka. 
Z wyboru,
pod powiekami resztki tęczy.
 
Uczyłeś mnie siebie.
 
Zwiośnialam...
 
Ubyło mi - z dziesięć lat.
 
 
Zazdrosny los 
wręczył ci bilet w jedną 
stronę.
 
Pobladły sny.
Czytaj wiersz
  157 odsłon
  0 komentarze
157 odsłon
0 komentarze

Zamróz

tumblr_obzkv0vP3P1u06a7ro1_500


Chryste przybito Cię do krzyża,

ze mną było inaczej.

To krzyż przybito do mnie.

 

...broniłam się.


Nikt nie chce cierpienia

- nie jestem wyjątkiem.


Granice wytrzymałości są płynne.

Kolejny dzień przemija,

światło przygasa powoli.

Nienazwane zerwie mgieł zasłonę.

 


On zmartwychwstał po trzech dniach

- ja muszę poczekać.

Czytaj wiersz
  159 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
anuszka_anula
Piękny wiersz. To prawda - nikt nie chce cierpienia.
wtorek, 27 luty 2018 09:17
159 odsłon
1 komentarze

Cisza

zimowyzachod876564
 

 

opada na mnie 
 

zbłąkanym echem 

mgła na spółkę z mrozem

wymalowała 

nocą

kruche arcydzieła

odleciał wiatr

zaświeciło słonce

bajka

tylko ta cisza 

niczym 

koniakowskie koronki

biała

Czytaj wiersz
  156 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Anna
" tylko ta cisza niczym koniakowskie koronki biała " Piękna ta Twoja cisza...
piątek, 23 luty 2018 18:35
Gość — Kropla47
Dziękuję kochana Aniu...Miłego wieczoru życzę
piątek, 23 luty 2018 19:17
156 odsłon
2 komentarze

Szuflada

tumblr_os9h311FAr1sbqfz9o1_500
Deszcz kojarzy się 
ze łzami - więc
może by się zdołować do reszty.
Ta dawno nieotwierana
szuflada
nie dawała spokoju...
 
Na dnie kilka niewysłanych 
listów, 
przewiązanych różową
wstążką.
 
Okulary 
w niemodnej oprawce - jego
Zapomniał 
w pospiechu - kiedyś...
(z rozmysłem nie oddalam)
 
Jest jeszcze zasuszony
kwiatek
ze ślubnego bukietu córki,
Różaniec mamy - prawie 
relikwia
i złota odznaka syna
(za oddaną krew)
To wszystko oprawione
tęsknotą.
 
Tylko chwilę trwała
młodość - minął czas...
 
Gorzko!
 
Nie chodzę już na palcach.
Obudzić 
mogę tylko ciszę.
Czytaj wiersz
  557 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Gość — Anna
"Nie chodzę już na palcach. Obudzić mogę tylko ciszę." - w tych kilku słowach zawarte "wszystko"... Pozdrawiam Cię serdecznie :-)... przeczytaj więcej
środa, 21 luty 2018 16:06
557 odsłon
1 komentarze

Prognoza

00a

 



Rozpisana na wiatr
i trzy żonkile.

Zapowiadali wiosnę,

a tu płatki wirują 
jak sen.
Celsjusz na minusie 
zaciera ręce.

Mróz wymalował liście 
na szybach
kolorem przerażenia.
Przecież to luty
jego zbójeckie prawo ...

Śnieżynki
usiadły mi na rzęsach.
Poczułam się 
jak motyl w środku zimy.

Jestem ciepłolubna.

Czytaj wiersz
  149 odsłon
  0 komentarze
149 odsłon
0 komentarze