Jak kropla deszczu
spływam 
zbierając po drodze
cały kurz świata

spadam
już nie przezroczysta

rozbijam się
o kamienie.

0_803f7_3d5afdf6_XL.gif

*Wspomnienie

 



Na łąkach bytowania - oni
z kosmicznego pyłu stworzeni.
Chłód tamtego lata ciągnął się,
wyrzutami sumienia.

To było szaleństwo.

Na samo wspomnienie rumieniec
barwi policzki,
piersiom brakuje oddechu.

Wariowała z miłości.
Instynkt samozachowawczy
podpowiadał
o krok dalej - przepaść.

Nie dbała o to...
Szukała punktu zaczepienia,
w gąszczu półprawd.

 

Kazimiera Duraj

Foto z netu

Czytaj wiersz
  350 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość
To jest naprawdę .. dobre. I cóż tu więcej dywagować - brawo Ty!!! Pozdrawiam
poniedziałek, 28 październik 2019 09:22
Maciej
kolejny twój wiersz Kaziu,który czytam z przyjemnością
poniedziałek, 28 październik 2019 16:38
350 odsłon
2 komentarze
e30b31c4895343ad90ff3ad65327eb04--russia

*W błękicie ( do obrazu Volegova)

 

 

Kim jesteś długonoga dziewczyno
z obrazu Volegova?
Wiatr rozwiewa ci szal, włosy,
a ty niczym syrena
wabiąca śpiewem żeglarzy.

Czekasz.

Słoneczny promień załamał się na fali ,
rozrzucając wkoło tysiące iskier.

Mewy krążą.

Morze tajemnicze i bezkresne,
aż po horyzont. Śpiewa o jesieni.
Na grzbietach fal niesie tęsknotę.

Po pustej plaży hula wiatr ,
przegania nieposłuszne myśli...
a ona marzy o jego ramionach,
o słonym pocałunku(...)

 

 

Kazimiera Duraj

Foto z netu

Czytaj wiersz
  307 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość
Witaj. Wydaje mi się, że utrzymanie całego tekstu w bezosobowym tonie byłoby znacznie korzystniejsze. A tutaj zaistniało pewne pom... przeczytaj więcej
niedziela, 27 październik 2019 07:38
Maciej
Zawsze z przyjemnością wracam do twojej poezji gdziekolwiek ją czytam twoja poezja zmusza mnie do bezustannej refleksji pozdrawia... przeczytaj więcej
niedziela, 27 październik 2019 07:40
307 odsłon
2 komentarze
Vladimir-Volegov-TuttArt--5

*Niebezpieczne związki( do obrazu Volegova)

Ciszą zieloną drży powietrze, śpiew ptaków cichnie.
We włosach wiatr... z delikatnością muślinu gładzi
rozpalone czoło.
-
To już druga kawa!
-
Minuty ciągną się w nieskończoność,
umierają z trwogi, drżące zadając pytania;
Spóźnia się...a może nie przyjdzie?
Huśtawka... tyle myśli,
Wszystkie gorączkowe, rozedrgane.

Sączą niepewność.
-
Wspomnienia z kadru wycięte, wpisane w pamieć,
jeszcze takie świeże.
Upalne lato...czuła jego oddech na skórze.
Pod powiekami obraz ostatniego spotkania.

Miłość, jak narkotyk.
-
Czyjeś nieśpieszne kroki - to tylko kelner!
-
Niebo w kolorze ultra-maryny.
Słoneczne refleksy w rozchwianych drzewach,
nie cieszyły...wzmagały niepokój.
Zielonooki gaśnie dzień, zawiedziona nadzieja
przycupnęła za balustradą.

 

Kazimiera Duraj

Fotka z Netu

Czytaj wiersz
  393 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
sadowy
Bardzo ładny obraz namalowałaś słowem. Wyraziłaś zapewne w nim swoje, życiowe doświadczenia - tak przynajmniej ja odebrałem. Pozdr... przeczytaj więcej
czwartek, 24 październik 2019 20:05
393 odsłon
1 komentarze
43604393_2276171525939604_8815083168567656448_n

Na bezdechu



Dwudziesta pierwsza pięć,
Okruchy dnia, ruchome piaski.

Pożółkłe wiersze
- jak kalendarze zdarzeń,
schowane do szuflady.

Więdną kwiaty w ogrodzie,
a róża ciągle pachnie.
Pieszczotą późnego lata
otula moje zmysły.

Nim świt nas na nowo porani,
zatraćmy się w pocałunkach.

Cała jestem w twoich rękach.
Pomiędzy ramionami
kilometry szczęścia... magiczna chwila.

Zabierz mnie tam,
gdzie czas się zatrzymał.

 

Kazimiera Duraj

Foto z netu

 
Czytaj wiersz
  286 odsłon
  0 komentarze
286 odsłon
0 komentarze
20190929_181547

*Dogoń moje serce

 


Jesień tego roku wyjątkowa,
skłania do refleksji.
Kolory liści przejmują pięknem
tańcząc swój ostatni taniec ...opadają.

Depcze je ulica.

Złośliwiec czas przyprószył szronem skronie,
szczodrze wręczając pakiet pachnący
babciną naftaliną.
Jesteś dla kogoś światłem, czy mrokiem?

Zamyślisz się,

zamodlisz

prosząc o odrobinę zdrowia.

Krucha jest moja nadzieja.

Jak płatek śniegu
co od ciepła dłoni znika, tak i ja znikam
srebrną łzę zostawiając.

 

Kazimiera Duraj

Foto własne

Czytaj wiersz
  364 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Maciej
piękny wiersz Kaziu oddaje w pełni klimat jesienny
środa, 09 październik 2019 17:43
Gość — Kropla47
Dziękuje...cieszę się Pozdrawiam.
środa, 09 październik 2019 18:03
364 odsłon
2 komentarze