WIERSZE

Krótki wiersz o nikim

Ból... tak bardzo chcemy go unikać
Zjada nas, niszczy, odziera z resztek radości
Czuję go... jest tu... nie mogę oddychać
Nienawidzę go, ale też siebie. Nie mam już godności

To tylko ciało... pełne ran, pełne cierpienia
Skóra się zagoi, kości się wkrótce zrosną
Ale serce... Mojego serca już nie ma
Każdy dzień jest karą, narzuconą chłostą

W lustrze nie widzę już nikogo
Nikt, bez znaczenia, bez wartości
Życie, próbowanie, kochanie... kosztowało zbyt drogo
Zdarło ze mnie wszystko, do nagości

Każdy wdech boli coraz bardziej
Płuca wypełniają się już krwią
Ledwo już widzę, robi się czarniej
Już chwila, już moment, odlecę stąd.
B.
Bezsilność
MIŁOŚĆ ZATRZYMUJE CHWILE
 

Komentarze 1

Wiesława Waliszewska w piątek, 23 październik 2020 13:15

Piękny wiersz chociaż bardzo smutny. Pozdrawiam

Piękny wiersz chociaż bardzo smutny. Pozdrawiam
Gość
poniedziałek, 26 październik 2020

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/