WIERSZE

Obdukcja rozumu

Odpoczywa umysł

kiedyś wyzwolony

niebo pojaśniało

obietnicą

bezpieczna

za zasłoną własnych myśli

oddaje się magii

miłości własnej co rozkwitła

niemal dziecinną niewinnością

świat który ją stworzył

wciąż jej coś winien

tylko wspomnień nie dotykaj

ciekawski wietrze

nie o niej pisano wiersze.

​Podsumowanie 2
TATO
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
Gość
piątek, 03 lipiec 2020