Kim jestem

 

Kim jestem?

Burzą i tornadem

Złością i zamętem 

Kim jestem skoro radość mnie zabija?

Ogniem i wodą

Smutkiem i łzami

Kim jestem skoro nie potrafię dostrzec przeznaczenia?

Głębią i ciemnością 

Bólem i miłością 

Kim jestem skoro życie mnie nie docenia? 

Nienawiścią i zwątpieniem 

Pragnieniem i marzeniem 

Czym jest życie będąc tak bolesne? 

Czym jest przyjaźń kończąca się za wcześnie?

Czym jest miłość łamiąca serce? 

To moc przeznaczenia, to ludzie wyrządzający tyle cierpienia.

Czytaj wiersz
  598 odsłon
  0 komentarze
598 odsłon
0 komentarze
itakotonowe

Znalezione gdzieś

I tak oto nowe rodzi się życie.

 

Czytaj wiersz
  454 odsłon
  0 komentarze
454 odsłon
0 komentarze

Moje myśli

już po drugiej stronie być,
przestać marzyć, przestać śnić,
skończyć w końcu z tym co złe,
z tym co wciąż zabija mnie.
Czytaj wiersz
  974 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Gość — Przemek
co to takiego ?
środa, 09 grudzień 2015 23:15
974 odsłon
1 komentarze

Co będzie? Carpe diem wprowadź wreszcie

Droższe ode mnie i cenniejsze.
Już, już przechodzą mnie dreszcze - chodzi mi o świat cały.
Człowiek dodatkiem - lecz nie trwałym.

Nic trwać wiecznie nie może,
Jedno jest pewne - z Bogiem może,
Z nim będziemy drożsi ponad wszystko,
Żadne złoto, srebro nie poleci w niebiosa,
I nie kupimy chleba - tam będzie dosyt.

Rozmyślam to tak nad spaniem,
Że ja naprawdę z Panem, na wieki wieków amen?
Cóż, na mój organizm nie pojęte,
Obudzę się i znów będę miał dreszcze.

Przyszło mi sądzić, co będzie potem,
Jak przykryją mnie piaskiem pod świerszczy klepotem,
Pod słowiczym piskiem i pod nóżami waszymi,
Że ja już nigdy i nic? Nie doznam zachwytu?
Uścisku, całusów, uściśnięcia dłoni na przywitanie?
Zimny, gdzieś na dole zostanie?

Ważne by trwać i carpe diem na motto wprowadzić,
Bo nie wiesz Panie, proszę Pani co jutro się stanie lub wydarzy.

Kochaj, a jak kłócisz się to przebaczaj, TYLKO winnych winą obarczaj!
Oni też łapać chcą dzień. Życzę każdemu CARPE DIEM!
Choć to trudne, czasami nie do spełnienia, ale żałować można, więc nic do stracenia.
Czytaj wiersz
  843 odsłon
  0 komentarze
843 odsłon
0 komentarze

Przyszłość

Tworzyć swoją przyszłość - czy nam Bóg pozwala ?
Czy też tę możliwość od nas On oddala ?
Kowal swego szczęścia, który wierzy w siebie,
Nie zważając na to, że jest Stwórca w Niebie,
Może bez bojaźni zawołać z patosem,
że on sam potrafi rządzić własnym losem.
Ile w tym jest prawdy - tworzyć - znaczy wiedzieć ?
To, co będzie z nami - któż by mógł powiedzieć ?
Czy to w zupełności Bóg kieruje nami,
Czy też w jakimś stopniu my działamy sami ?
Tworzyć swoją przyszłość - czy nam Bóg pozwala ?
Czy też tę możliwość od nas On oddala ?
Kowal swego szczęścia, który wierzy w siebie,
Nie zważając na to, że jest Stwórca w Niebie,
Może bez bojaźni zawołać z patosem,
że on sam potrafi rządzić własnym losem.
Ile w tym jest prawdy - tworzyć - znaczy wiedzieć ?
To, co będzie z nami - któż by mógł powiedzieć ?
Czy to w zupełności Bóg kieruje nami,
Czy też w jakimś stopniu my działamy sami ?
Czytaj wiersz
  659 odsłon
  0 komentarze
659 odsłon
0 komentarze