Stan depresji


tak mało go pozostało -
by wyjść na przeciwko szczęściu 
pokonać trudności losu
cieszyć się miłością dzieci
ona - jest jak robak który toczy owoc
i wierci w umyśle dziurę

burząc wszystko co trwałe
rozmywa piękne wspomnienia
tworząc w pamięci zamęt
ciało staje się pustką
bez pragnień, bez radości
błądząc w nieświadomości
jakbyśmy nie istnieli i nigdy nie zaznali 
uroku życia i szczęścia w miłości 

autor: Helena Szymko/
Życie jest chwilą
Miłość nieodgadniona
 

Komentarze 2

Gość - Helena w piątek, 17 wrzesień 2021 12:44

Ciekawy wiersz tym bardziej ,że prawdę wyraża bo w stan depresji każdy wpada, zależy od tego co przezywa i w jaki sposób , ten kto się bardziej przejmuje i zależy jemu na tym co posiada i co serce dyktuje toteż umysł trochę poszaleje i do równowagi namawia i znowu się dobrze dzieje bo tak już w życiu jest , jest radość i stres.

Ciekawy wiersz tym bardziej ,że prawdę wyraża bo w stan depresji każdy wpada, zależy od tego co przezywa i w jaki sposób , ten kto się bardziej przejmuje i zależy jemu na tym co posiada i co serce dyktuje toteż umysł trochę poszaleje i do równowagi namawia i znowu się dobrze dzieje bo tak już w życiu jest , jest radość i stres.
Helena Szymko w sobota, 18 wrzesień 2021 11:58

Dziękuję. Heleno. W obecnych czasach Pandemii, zbyt wielu ona dotyka...Pozdrawiam

Dziękuję. Heleno. W obecnych czasach Pandemii, zbyt wielu ona dotyka...Pozdrawiam
Gość
wtorek, 26 październik 2021

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/