Poezje Melancholijne

BI

Uśmiechu polar chowa niekontrolowany bipolar
Bo mimo iż szkiełko mędrca chwale
To wciąż jednak za sercem ganie
Godzina młoda  zamienia czyny w słowa


Pęka mi głowa, chyba mam uraz
Złamane serce, bolesny tatuaż
Jestem głupcem przekonany o swojej mądrości
Jestem mędrcem w swojej głupocie świadomości


Zdecydowanie niezdecydowany
Chcę spokoju i cudzego dotyku
Piekło tworzę przez własne rany
A niebo mam na miłości odwyku


Nogi mnie niosą niekontrolowanie
A przecież jestem swego losu panem
Po jasny cel idę, nieważne obcych zdanie
Mimo to błądzę, nie to było w mym planie


Uparcie niepewny - planuję bolesne błędy
Bogaty a wciąż biedny - Zero owiec, ogrom wełny
Anty - A taki jak inni
Martwy - A żywy jak kwiat lilii


Jestem BI, prowadzi mnie vis-a vis
Oryginalny jak kopia
Zapłakany chaos w pokoju
Biała flaga - idę do boju


[Boję się tylko mnie i siebie !]

 

Miłość nieśmiertelna umarła
Zamroził ogień swe dzieci
Posprząta to wszystko Karma
Nogi na ziemi, umysł w przestrzeni leci


Mawiam iż cierpliwość popłaca
Po czym w pośpiechu zawracam
Zatruty oddech  ręce zaznacza
Wyleczyć chce powietrza katar


Biegnę, stoję, biegnę, stoję
Nic pomiędzy, bolesne te boje
Chcę ciszy, spokoju, piękna natury
Spaceruję między maszynami raz wtóry


Proszę, nie strzelaj
Nie trafisz w moją głowę
Ja sam też tego nie zrobię
Plony czynów zbieraj


Dobro żyje we mnie
Sprawia że wokół panuje na ustach uśmiech
Zło też żyje we mnie
Telepatycznie czujesz niepokój zanim uśniesz


Jestem BI, prowadzi mnie vis-a vis
Oryginalny jak kopia
Zapłakany chaos w pokoju
Biała flaga - idę do boju
Boję się tylko mnie i siebie !

 

 

//Razem z niektórymi opublikowanymi tutaj wierszami jest to kolejny utwór z cyklu " Anty "

 

 0 komentarze
0 komentarze

KOLORY

czerwony - piękny kolor kolorów

oznaka władzy i atrybut królów

krew za Ojczyznę naszą przelana

miłości wielkiej moja ukochana

 

niebieski - cudna barwa nieba

otwarta przestrzeń wód morza

ikona uduchowienia świeżości

dynamiki mody i kreatywności

 

zielony - kolor pór wiosny i lata

Ziemia w zielone przebogata

nadzieją  wnętrza odziewa

wolność szczęście zasiewa

 

żółty - barwa wiedzy mądrości

napływ wszelkiej pomysłowości

słońce oświetlające bez miary

znak uśmiechu wakacji wiary

 

brązowy - kolor natury ziemskiej

ściółki drzew skib ziemi zaoranej

równowagi błogie przywrócenie

sił bezpieczeństwa wzmocnienie

 

biały - jasna barwa apostołów

czystości niewinności aniołów

pełnej odnowy życia duchowego

symbol pokoju międzynarodowego

 

granatowy - kolor powagi porządku

we władzach zachowania rozsądku

kojarzony z podniosłymi uroczystościami

dawniej zaś z uczniowskimi mundurkami

 

czarny - barwa cierpień żałoby śmierci

marka elegancji luksusu subtelności

wyraża żałość smutek przygnębienie

małą czarną na szybsze przebudzenie

 

różowy - śliczny kolor ducha pogody

kobiecego wdzięku powabności urody

bukiet różowych róż na płomienną miłość

w przytulaniu przy świecach serdeczność

 

pomarańczowy - barwa ciepłych nastrojów

motyli licznych kwiatów i soczystych owoców

talizman ikry optymizmu spontaniczności

ugruntowanie poczucia naszej wartości

 

Kazimierz Surzyn

 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Piękny kolorowy wiersz. To kolory dają radość naszym oczom i powodują że świat jest piękny. Pozdrawiam serdecznie
wtorek, 09 lipiec 2019 10:57
kazimierzsurzyn@gmail.com
Dziękuję Wiesławo za piękny komentarz. Właśnie tak jest dokładnie. Kolory ubogacają nasze wnętrze i sprawiają, że chce się żyć tak... przeczytaj więcej
wtorek, 09 lipiec 2019 19:11
2 komentarze

ROMANTYK

dawniej pisał listy do wybranki

tęsknił czekając odpowiedzi

był gotów mezalians popełnić

aby marzenia swoje spełnić

 

trzyma z gracją dłoń ukochanej

w swojej dłoni pilnując skarbu

w spacerach szczęścia upatrując

daje kwiaty i patrzy w oczy wielbiąc

 

podziwia niebieski gwiazdozbiór 

siedząc z nią na rogu księżyca

w srebrze promieni się pławią

kolorami muzyki w tańcu się bawią

 

różę czerwoną zostawia na fotelu

miejscu ulubionym ciepłym kochanej

wkłada zaskakujący cytat miłosny

na ekran komórki do niej kierowany

 

właśnie tworzy wiersz romantyczny

zamyślony czuły trochę melancholijny

o etapach miłości o drogach w życiu

o naszym najpiękniejszym uczuciu

 

Kazimierz Surzyn

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Piękny, kolejny wiersz o wielkiej i wyjątkowej miłości. Pozdrawiam serdecznie
czwartek, 04 lipiec 2019 17:44
kazimierzsurzyn@gmail.com
Dziękuję Wiesławo za miły komentarz. Serdeczne pozdrowienia.
czwartek, 04 lipiec 2019 20:23
marmur
Pozdrawiam raz jeszcze . https://www.youtube.com/watch?v=-89WwmcvXfg... przeczytaj więcej
czwartek, 04 lipiec 2019 21:50
4 komentarze

Chciałbym dotknąć miłości

jej barwy poczuć tęczowe

na końcu dłoni zatrzymać

opuszki mieć kolorowe

 

Tak na pstryknięcie palców

roztoczyć zapachy szczęścia

nie tylko oczy radować

niech wpłyną wprost do wnętrza

 

Wypełnią każdą złą przestrzeń

wypłuczą koszulę białą

bym mógł założyć na spotkanie

z tobą na wątpiące nieczułe ciało

 

Gdy gwiazda spada z wysoka

to znak że miłość się kończy

czy może wpada do serca

i serca dwa połączy

 

Wspinam się mozolnie

do uczuć pachnących w gąszczu

choć ręce krwawią od kolców

po różanago ciernia pnączu

 

Daleko jesteś gdzieś tam

na wysokiej góry szczycie

różę miłości  niosę a słodki jej zapach

niech odmieni nasze zawiłe życie

 

Tyle wiosen lat jesieni ze sobą

zima zasypała do szczęścia drogę

jesteś na wyciągnięcie ręki

lecz dotknąć cię nie mogę

 

Zagarnę w dłonie te lody

bo wiem że po cichu szlochasz

rozpuszczę serca rozwody

aż powiesz że znowu mnie kochasz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 6 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Wiersz piękny, romantyczny, pełen wspomnień i pełen wiary że wróci miłość. Pozdrawiam serdecznie
czwartek, 04 lipiec 2019 17:53
marmur
Dziękuję Wiesławo za komentarz . Pozdrawiam serdecznie .
czwartek, 04 lipiec 2019 21:52
kazimierzsurzyn@gmail.com
Ładny wiersz. Przeczytałem z przyjemnością. Pozdrawiam serdecznie.
czwartek, 04 lipiec 2019 20:20
6 komentarze

Z niebiosów gwiazdy

Usiądź na łące zielonej , poczuj

ciepły wiatr letni on muska skronie

oczu twych kolor łączy się z brzaskiem

bywa zmieszany z księżyca blaskiem

jesteś , tylko tyle czy aż raczej

wypieść więc w sobie tą krótką chwilę

swą przychylnością co doprowadza

do miejsca zielonej beztroskiej łąki

nie ma w niej żalu ani miłości

złap ją w swe dłonie tak bez powodu

uchwyć za skrzydła lecące ptaki

niech one niosą w pola pachnące

nad morza nieogarnięte szumiącą baśnią

szepczące dobre słowa w przestworzach

że jesteś tą  iskrą prawdziwą , godną

zapominając o dróg trudnych rozdrożach

Bycie szczęśliwym gdy jesteś z sobą

tak naturalne dla duszy związki

ty no i  ona na kocu  łąki

patrząc na spadające z niebiosów gwiazdy

 

 

 

 6 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Pod gwiazdami jest romantycznie. Pozdrawiam marmurze.
wtorek, 02 lipiec 2019 08:08
Wiesława Waliszewska
Piękny wiersz, pełen romantyzmu i wyjątkowo pięknych przenośni. Pozdrawiam serdecznie
środa, 03 lipiec 2019 11:37
6 komentarze