Poezje metafizyczne

Rzeka wspomnień

 

w latach mojego dzieciństwa

kiedy doskwierały upały

chodziłem z mamą nad rzekę

która wiła się wśród łąk

pachnących sianem

 

zapamiętałem z tamtych lat

mamę stojącą nad brzegiem

i patrzącą na mnie z dumą

jak zmierzłem się z nurtem rzeki

a wiatr figlarnie rozwiewał

jej długą suknię jedwabną

wzorzystą w polne kwiaty

była najpiękniejszą z kobiet

i tak bardzo przeze mnie kochaną

 

dzisiaj łowię siecią pamięci

te miejsca z wielkim pragnieniem

by tamten czas powrócił

choć dobrze wiem o tym

że już nie wejdę po raz drugi

do tej samej rzeki

 

 

 

Autor: Don Adalberto

 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Wiesława Waliszewska
Piękny wiersz, pełen wspomnień z dawnych lat, z dzieciństwa i obraz matki która jak anioł strzegła swego dziecka czuwając i otacza... przeczytaj więcej
czwartek, 23 maj 2019 17:40
1 komentarze

Wybaczam

wybaczam ludziom złym

ich intrygi

przebaczam głupim

nasze wspólne błądzenie

złe uczucia to podstępne wnyki

wiodą tylko na zatracenie

 

wybaczam tym

którzy nie dorośli

do bycia autorytetem

przebaczam sobie

że szukałem usilnie

w nich

mądrości

odpuszczam swojej duszy

goniącej wciąż za grzechem

zapominam o dziewczynach

które nie chciały

odwzajemnić miłości

 

kiedy odpuszczam przeszłość

staję się znów wolny

dawne wspomnienie

przestaje wciąż mnie ranić

proces dojrzewania

może i jest powolny

dopiero teraz życie

w lepsze

mogę zmienić

 

 

Oskar Wizard

 

 3 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Wybaczanie to wielka umiejętność i podstawa naszego życia. Pozdrawiam serdecznie.
czwartek, 23 maj 2019 07:27
Wiesława Waliszewska
Wiersz bardzo ciekawy, zmuszający do zastanowienia się nad naszym sposobem postrzegania innych, a także siebie. Pozdrawiam serdecz... przeczytaj więcej
czwartek, 23 maj 2019 18:15
3 komentarze

Dziś chcę wyruszyć

Dziś chcę wyruszyć

na spacer

po słonecznym promieniu.

Na tęczy rozrzucić

wszystkie marzenia.

Skakać po chmurach

w dziecinnym natchnieniu.

Na strugach deszczu

na łąkę zjeżdżać.

 

Zapomnieć pragnę

o tym,

co wczoraj było.

Beztrosko podrzeć

jutrzejsze plany.

Popatrzeć

co się w lesie

zmieniło?

Stanąć przed Tobą,

jako zakochany.

 

 

Oskar Wizard

 

 

 0 komentarze
0 komentarze

Sztuka Uśmiechu

Ćwiczyłem usta

w uśmiechu

marszczenie.

Uczyłem się

jak uśmiechać się

sympatycznie.

W poradnikach

próbowałem

odnaleźć natchnienie...

A jednak twarz

nadal

wyglądała sztucznie.

 

Wszystko zmieniło się,

gdy ciebie poznałem.

Uśmiech rozkwitł sam

i nie chciał mnie opuścić.

Mądre książki

więc molom oddałem.

Proszę, nie próbuj

mojego uśmiechu

porzucić!

 

 

Oskar Wizard

 

 8 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Uśmiechajmy się wszyscy do siebie, a życie nasze będzie o wiele piękniejsze. Pozdrawiam serdecznie.
czwartek, 16 maj 2019 15:23
Oskar Wizard
Dokładnie tak. Pozdrawiam serdecznie.
środa, 22 maj 2019 21:02
Oskar Wizard
Uśmiecham się do Ciebie. Pozdrawiam serdecznie.
środa, 22 maj 2019 21:02
8 komentarze

Diament w sercu

Sam już nie potrafię określić,

czy bardziej za Tobą tęsknię

będąc przy laptopie,

czy gdy mnie tu nie ma?

Jesteś diamentem,

który wpadł do mojego serca

i rozpala marzenia.

Są niesłychanie piękne

chociaż niespełnione...

Pragnę zatrzymać urok

każdej wspólnej chwili

na zawsze

w myślach,

wspomnieniach...

Przede wszystkim jednak

w nadziei,

na nowe wspaniałe jutro.

Bo każde takie spotkanie

ma ukryty sens

i wartość

diamentu,

który mi

darowałaś.

 

 

Oskar Wizard

 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Tak, bo diament jest niepokorny, niezniszczalny, czysty, przynosi radość, szczęście, prześwietla, oczyszcza duszę. Piękny wiersz. ... przeczytaj więcej
czwartek, 16 maj 2019 15:41
Oskar Wizard
Tak, diament jako symbol piękna i czystych uczuć. Pozdrawiam serdecznie.
środa, 22 maj 2019 21:14
2 komentarze