Poezje miłosne

Po barwach tęczy

Pójdę do ciebie po barwach tęczy -
poślę ci uśmiech pełen szczerości
spojrzę w twe oczy - otulę oddechem
będziemy cieszyć się chwilami miłości
potem spoczniemy na brzegu tęczy
oczekując spełnienia swych pięknych marzeń


tych najpiękniejszych - co radość niosą
barwą miłości malują życie

dostarczając sercu cudownych wrażeń -
a gdy już spełnią się nasze marzenia
szczęśliwi razem powrócimy na ziemię
pójdziemy tam - gdzie srebrzy się rosa
słońce czule pieści pąki kwiatów
blaskiem promieni ziemi dotyka
a ponad nami - unosi się z wiatrem
wybrzmiewająca przyrodą
cichutka muzyka .

 

Helena Szymko/

foto z Google/

Znalezione obrazy dla zapytania Tapety na pulpit słońce kwiaty łąki

 0 komentarze
0 komentarze

Miłość i nadzieja

Miłość zranień nie pamięta,

rozpacz zniknie pośród mgieł.

W sercu pojawi się nadzieja,

ukazując piękny życia cel.

 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Helena Szymko
Piękna miniaturka wiersza, serdeczne pozdrowienia Masławie.
piątek, 18 styczeń 2019 14:14
1 komentarze

Kto nie kochał


Kto nigdy nie kochał -
nie zna męczącej tęsknoty
nerwowych dni nieprzespanych nocy
pragnienia czułej pieszczoty
każdego dnia i bezsennej nocy 
błądzenia w myślach w nich cię szukanie
kto nigdy nie kochał - nie wie
gdy się wciąż czeka na twoją obecność
słowa pełne czułości namiętne ust całowanie
ciepłych ramion przytulenie
zagubienie się w twoim spojrzeniu
gdy ogarniasz ciało Herkulesa ramieniem
pochłaniasz je siłą miłości
i w tobie - jak owad
w bursztynie zatopienie .

 

autor: Helena Szymko/

 0 komentarze
0 komentarze

Siła Miłości

Od zarania dziejów -
czerpie się  siłę
ze słowa kocham
bo moc ma ono ogromną
jest falą uczuć
ogrzewającą serce

 

otula ciepłem
gdy chłód w duszę wnika
miłość - swą siłą zdolna
jednoczyć narody
nie da się okiełzać
zmierzyć jej żaru

 

bez względu na wiek
i narodowość
od wieków rządzi
życiem człowieka
każdą jej kroplą
serce się śmieje
sprawia - że chociaż
los często zawodzi
ona i tak - na lepsze czasy

niesie nadzieję.

 

autor: Helena Szymko/

 0 komentarze
0 komentarze

Orfeusz


Dotąd nikomu się nie udało -
opuścić krainy zmarłych
Orfeuszowi tę szansę dano -
zachwycał Erynie swoją muzyką
za jego piękną muzykę 
uwolnić ją obiecano 

prowadził ją Hermes
z krainy śmierci
by zwrócić mężowi

Orfeusz niepomny
bogiń przestrodze
obejrzał się za siebie -
zniweczył przywilej
uwolnienia żony
zapłacił za to srodze -
powrotem Eurydyki
w krainę Hadesu -
skąd nie ma już powrotu.

 

/autor : Helena Szymko/

foto z Google/

Podobny obraz

 0 komentarze
0 komentarze