Rozmowa z siostrą

ROZMOWA Z SIOSTRĄ
Nie płacz siostrzyczko ma ukochana,
Wiem, że nie jadłaś chleba od rana.
Pójdziemy zaraz narwiemy lebiody,
Mama ją wrzuci do garnka, do wody.

Gdy się najemy tej pysznej zupy,
Będziemy chrupać pieczone łupy.
Potem zmówimy modlitwę do Boga,
I powiem Ci jeszcze bajkę moja droga.

Dawno, dawno temu na drugim świata brzegu,
W lodowym zamku mieszkała sobie „Królowa Śniegu”.
I tak wsłuchana w opowieść swego brata,
Przenosi swoje myśli do innego świata.

Oboje zmęczeni wnet zasypiają,
Szczęśliwi, że siebie tu mają.
Mama ich nie śpi, robi na drutach,
Zima się zbliża a dzieci w półbutach.

Tata ich żołnierz został aresztowany,
Jeszcze nie wiedzą, że został rozstrzelany.
Dopiero gdy wrócą z ziemi syberyjskiej,
Odszukają nazwisko na liście katyńskiej.

Wybacz mi moja siostro najdroższa,
Nie zmogła nas w stepie zima najsroższa.
I tak jak Tobie przed kilku laty,
Mi również brakuje naszego taty.

Wiersz dedykuję wszystkim dzieciom, szczególnie tym co dzieciństwo spędzili na Syberii.

Tomik "Poezja Sybiru" dostępny tutaj: https://amzn.eu/d/7p7gLyH

Chwalmy Boga naszego
Ojcze mój który mieszkasz wysoko
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
czwartek, 13 czerwiec 2024

Zdjęcie captcha