Poezje o rozstaniu

Zniszczona miłość

Mimo bólu mimo łez
ciągle we mnie miłość jest
zabijasz ją powoli
chociaż to bardzo boli

dałam tobie całą siebie
dzisiaj swoją miłość grzebię
już niedługo wyzwolenie
wraz z miłości przekreśleniem

***
Dział: Zamyślenie
***
ZM
  0 komentarze
0 komentarze

Twój ślad

Minęło tyle lat
odkąd odszedłeś

jest ciągle świeży
twój ślad

głęboko wryty
w moją rzeczywistość

***
Dział: Zamyślenie
***
ZM
  0 komentarze
0 komentarze

Oczy

Rozstałem się z nią wczoraj. Nie wiem dlaczego. 
Kocham ją wciąż bardzo i pragnę tylko jednego. 
Chcę spojrzeć w jej oczy,  ujrzeć to piękno i tęsknotę. 
Właśnie na to mam największą ochotę. 
Choć jeszcze wczoraj ją widziałem,  najbardziej jej piękne oczy zapamiętałem. 
W jej spojrzeniu się zatraciłem, a teraz cierpię, bo ją straciłem. 
Mógłbym z nią żyć i kochać ją szczerze. Ja w to wszystko wierzę. 
Jednak ona smutek w swych pięknych oczach nosi i to jej niewiara nam zgubę przynosi. 
I znowu wraca obraz tej pięknej twarzy, z błyszczącymi oczyma, w ciele jak zbroja ze stali.
Cierpisz kochana i boisz się uczucia,  bo nie wierzysz szczerze, że tylko miłość Cię ocali. 
Jak Cię przekonać?  Jak przekonać Cię do siebie?
Ma miłość wciąż silniejsza, gdy nie widzę Ciebie. 
Będę wierzył w nasze  uczucie, będę Cię przyciągał myślami.  
Chcę jednego moja miła,  aby Twe oczy w końcu się śmiały. 

  0 komentarze
0 komentarze

Skupienie

Rozstanie wcale nie musi być na zawsze
rozstają się ptaki kiedy czują zimy znaki

Liść swoją gałąź opuszcza użyźnić ziemię
w korzenie sok jego wypłynie na wiosnę
pąk się urodzi witając słońca promienie

Sam wietrzny dmuchawiec wędrowny
gdy przestrzeń z losem unosi
do krain dotąd nie znanych jest siewcą
lecz ziemie o przychylność prosi

Gdy łąka paruje o świcie do nieba
w stanie skupień wolnych
zanosi  nowe życie deszczem gdzieś ,gdzie ?
czeka po suszy garść kwiatów polnych

Odchodzisz do zmarszczek jesieni
zbierasz swoje wspomnienia
układając w serca szafie
ale dla duszy nic się nie zmienia

Pojemność mierzona stanem
Twojego
Boskiego skupienia

  0 komentarze
0 komentarze

Pocztówka z raju

Liście spadają, a zdjęcia blekną.
Wspomnienia są moją  ciągłą męką.
Było pięknie… nie wyszło.      
Nie wiem czemu  to musiało prysnąć.                                                       
Wśród 3,5 miliarda kobiet na świecie                                                        
wybrałem tylko ciebie.                                                                                  
Gdy z tobą byłem czułem się jak w niebie!                                    
Szczęście było w każdym twym uśmiechu.
Głupie.. już przeminęło,                                                                             
nie wiem czy kiedyś wróci i czy w ogóle,                                                   
wspominam więc stąd te bóle.                                                                  
"Dał Pan i zabrał Pan"                                                                               
Teraz tylko jedno słyszy,                                                                           
Trzask bram raju i moje serce w ciszy.
  0 komentarze
0 komentarze