Poezje o śmierci

ADAM DENNISON - Dziewczynka lat siedem

Aria jak skowyt wilka
dziewczynka
lat siedem
umiera na raka
pod czwórką
pod trójką
grają w kulki zielone
przechodziły baby
przyniosły zupę
krupnik

wujek Staszek i siostra od Janka
sok pomarańczowy
ciocia Mania
zawsze jest taka ciocia
nie martw się dziecko
odrosną ci włoski
takie miałaś ładne kręcone
padła żarówka
kroplówka
splątała się w rączce
sufit jest ciągle tak samo biały

znów zabrzmiało
co za muzyka
dobrze bierze górne partie
zjedz krupniku
chociaż trochę
zjedz krupniku
zjedz
wolała jak palą jej żyły
tej spod czwórki już nie dajemy
naprawdę

ona widzi jakieś motylki
śmiechu warte
niech przestanie wreszcie krzyczeć
telewizji nie można oglądać
wiadomości
uciszcie tego bachora
że też człowiek
musi umierać
jak pospolita
świnia

ADAM DENNISON - Z bezsennych nocy
Adam Dennison - Zwiastowanie
 

Komentarze 1

saperkoper w sobota, 25 grudzień 2010 00:49

..."musi umierać jak pospolita świnia?" - pytaj dalej - czy Bóg istnieje? Odpowiedź jest tylko jedna, więc jaki jest sens życia???

..."musi umierać jak pospolita świnia?" - pytaj dalej - czy Bóg istnieje? Odpowiedź jest tylko jedna, więc jaki jest sens życia???
Gość
niedziela, 24 styczeń 2021

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/