Poezje o Smutku

Reinkarnacja

Biegnie dzień za dniem, 
znów mam ciebie mniej.
Pod stopami studnia złudzeń - 
boję się zaufać na dłużej.

Płyną potoki zimnych słów,
wodospady rozczarowań.
Wyplącz się z moich snów - 
dość mam kolejnych dachowań.

Nim krew strumykiem popłynie - 
wspomnij o mnie wartkiej rzece - 
Wypłynę na zielonej równinie, 
lub na skrzydłach anioła przylecę.

 0 komentarze
0 komentarze

Hasło na billboardzie

Czyjaś twarz rozklejona na płycie,
Twarz podpisana leży w błocie,
Podarta powiewa na płocie,
Twarz leży w trawie,
Twarz człowieka na billboardzie krzyczy:
"W niewiedzy, że się istnieje jest wyzwolenie od czasu
i śmierci..." (Olga Tokarczuk)

 1 komentarze
1 komentarze

PAMIĘĆ


PAMIĘĆ

Biorą cząstkę serca
ci którzy odeszli
idąc jasną drogą
w zaświaty już przeszli

Oni wciąż są obecni
w pamięci i myśli
kiedy mówisz modlitwę
i kiedy się przyśni

Mając w sercu nadzieję
kiedyś połączenia
czekamy tej chwili
w Bogu zjednoczenia

Autor W M

 3 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Mądry wiersz, właśnie na pamięć i modlitwę liczą zmarli, a my mamy nadzieję na spotkanie się z nimi. Serdecznie pozdrawiam Wojciec... przeczytaj więcej
piątek, 11 październik 2019 08:05
Maciej
Piękny wiersz o tych,których już nie ma pośród nas ale pozostaną na zawsze w naszych sercach.
piątek, 11 październik 2019 08:54
3 komentarze

Samotność

To smutne - jak życie cię bardzo skrzywdziło 
odebrało co najdroższym było
samotność teraz strasznie cię męczy
a rozpacz wielka twoją duszę dręczy
twojemu sercu ukojenia trzeba
dobrego słowa przyjaciela ręki
może wtedy smutek będzie mniejszy
i mniej bolesne duszy udręki

 

to co kochamy często tracimy
lecz życie trwa nadal - żyć dalej musimy
a gdy nadejdzie życia kres
i Pan cię wezwie na dywan złoty
nie będziesz więcej bólu czuł
i tej wielkiej za nią tęsknoty
odnajdziesz ją w orszaku Aniołów
wasze dusze połączą się razem
żeby wychwalać imię Najwyższego
który was ukochał i uchylił nieba .

 

autor: Helena Szymko/

foto z netu/

Zdjęcie z opisem: Moje wiersze...SamotnośćTo smutne - jak życie cię bardzo skrzywdziło  odebrało co najdroższym było samotność teraz strasznie cię męczy a rozpacz wielka twoją duszę dręczy twojemu sercu ukojenia trzebadobrego słowa, przyjaciela ręki może wtedy smutek będzie mniejszyi mniej bolesne duszy udrękito co kochamy często tracimylecz życie trwa nadal - żyć dalej musimya gdy nadejdzie życia kresi Pan cię wezwie na dywan złotynie będziesz więcej bólu czułi tej wielkiej za nią tęsknotyodnajdziesz ją w orszaku Aniołówwasze dusze połączą się razemżeby wychwalać imię Najwyższego -który was ukochał  i uchylił niebaautor: Helena Szymko/19 marca 2013 r.

 1 komentarze
1 komentarze

Wirtualny dotyk

 

Zamknęliśmy się dobrowolnie

w wirtualnej przestrzeni.

Dzień zaczynamy

od szybkiego logowania.

Może (dla odmiany)

w szczęśliwszy

się zmieni?

Może też przybliży nas

do pokochania?

 

Płyną przez łącza

jedynki i zera...

Twardy dysk mruczy

jakby tęskniąco...

Dostaję wiadomość

właśnie teraz!

Wyglądasz jakby

bardziej kochającą?

 

Trzyma nas tu wciąż

niespełniona nadzieja.

Czekamy na wiersz miłosny

albo choćby erotyk...

Atmosfera staje się

czarodziejska...

Czuję już na ustach

twoich warg

wirtualny dotyk.

 

 

Oskar Wizard

 

 0 komentarze
0 komentarze