Poezje o uczuciach

Poezje o uczuciach

przecierana ozdoba

Moją poezją mógłbym nagrać,
zakryte wrota, otwarte drzwi,
moim marzeniom możliwie śpiewa,
słodko za ścianą oh miło mi,
 
Serduszkiem pukać do tamtym taniec
ochoczą nutką w okrzyku dni
lekko za umieć, słonecznym zdaniem
tak witaj wiosno, okiennic pij
 
laj duli laj
Lileczko Ma:
kocham Cię Moja
już widzę Twa
 
twa róża nowa, słodko się wzbija
oczkiem zaśmiała bukietom Mi:
bucikiem swoim Lileczka Kocha:
Taka to Miłość co wiankiem tli:
 
Dawid
  0 komentarze
0 komentarze

Echo serca

Zawsze tam gdzie ty -
moje myśli szybsze od odległości
gdy jesteś blisko, dusza się śmieje
twoja obecność - koi tęsknotę
wszystkie dni jaśnieją blaskiem
kiedy wypowiadasz czule moje imię
i czuję serca twojego bicie
każdego dnia mam cichą nadzieję
że to co nas łączy, sprawdzi się w życiu
a naszych uczuć - wiatr nie rozwieje

autor: Helena Szymko/
  0 komentarze
0 komentarze

​ oboje szaleni

ta twoja siła, i moc braterska
unosi mnie do góry, jak twa poezja
unosi wyżej, i wyżej i dalej
całkiem przezornie o w bale
 
czułe spojrzenia ostatkiem z zasypu
wreszcie z ramienia bezludni z zachwytu
obmacywani czułymi warami
kochani, sobie dani
 
moja najdroższa im dłużej czeka
ma skromna miłość do siebie zwleka
przenika nasze suwanie
nawet w najdroższej mamie
 
przecież to tobie się chcę spodobać
tobie wyczęstować i miodować
prześlicznie dziś wyglądasz
jak zawsze
 
Dawid "Dejf" Motyka
  0 komentarze
0 komentarze

Cicha przystań

Ta historia -
nigdy się nie kończy
on i ona
spragnieni bliskości
która daje
poczucie przyjaźni
a być może
początek miłości

on i ona -
zakochani w słowach
tych magicznych
co niosą nadzieję
zakwitają kwiatami miłości
może i do nich
szczęście się zaśmieje

i dlatego wciąż tu powracają
bo to miejsce
ich cichą przystanią
by pieścić zmysły
poezji słodyczą
i na szczęście -
mieć cichą nadzieję

autor: Helena Szymko/
  0 komentarze
0 komentarze

Wciąż mi powtarzasz

Wciąż mi powtarzasz, że nie ma miłości,
Że wszystko w życiu to kłamstwo, złudzenia.
Że świat jest ciągłą walką i bólem
A ja wciąż wierzę, że nawet z kamienia

Może źródło wytrysnąć co daje,
Wodę czystą by ludzi poiła.
Światło wstaje, choć noc jeszcze ciemna
Bo jest w świecie, jest w nim taka siła.

Która górę każdą przenieść może,
Która wody wzburzone zatrzyma,
Która kwiaty zdeptane podniesie,
Bo gdzieś przecież jest taka przyczyna

Co jest w sercu człowieka ukryta
Która każde cierpienie uleczy,
Która smutek największy pocieszy,
To jest miłość - początek wszech rzeczy.
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Helena
Wiersz miły i słowa zawarte też , lecz spójrz na inna życia kartę i dobrze wiesz , że nie każdą miłość SERCE uleczy, zwła... przeczytaj więcej
piątek, 11 czerwiec 2021 12:14
Wiesława Waliszewska
Dziękuję za piękny komentarz. Pozdrawiam
poniedziałek, 14 czerwiec 2021 09:01
2 komentarze