WIERSZE

*Pomiędzy



W powietrzu gęsto od westchnień.
Opadł kurz.

W bezwietrznej przestrzeni
twój cień,
na rozstaju wiejskich dróg.

Stajesz się łąką.

/w miejscach co we mnie,/ wrastasz zielonością.
Motyle, szczęście...i wreszcie
strach,
że zawistny los zamaluje na żółto witraże.

Coraz częściej milczę, nie zaglądam do lustra,

krążę pomiędzy wczoraj,
a dziś.

Gdy wrócisz, w poezję się ubiorę
by prozę życia w wiersz zamienić.

-

Kazimiera Duraj

Foto z Pinteresta

 

 

Takie coś
NOWE ŻYCIE
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
Gość
czwartek, 02 lipiec 2020