WIERSZE

Samotność w jesieni

Samotna jesteś i tak cicha
I ciągle spoglądasz przez okno.
Znowu nie przysłał nikt ci listu,
Znowu twe oczy z deszczem mokną.
Patrzysz na ludzi jak na filmy,
W których się miłość wiecznie splata.
Twe życie inne, bo samotne
Jak z liści z szczęścia wiatr je zmiata.
Więc puste wszystkie kąty serca.
Wciąż smutek w duszy, łzy w powiekach.
Znów wieczór będzie taki pusty,
Bo nikt na ciebie w nim nie czeka.
A życie, które pełne było
Marzeń, tęsknoty i nadziei.
Zostanie z niego tylko smutek
I cichy wiersz ten, z twej jesieni.
Nie wyszło..
Tylko tyle
 

Komentarze 1

Gość - Jacek w poniedziałek, 05 październik 2020 17:52

Wiersz podobał mi się, jest bardzo nastrojowy choć smutny. Wiesiu, bądź bardziej optymistyczna - masz wspaniałą rodzinę, służą bliźnim z narażeniem życia. Możesz być z nich dumna.
I nadal pisz wiersze.
Jacek Bukowski z Warszawy.

Wiersz podobał mi się, jest bardzo nastrojowy choć smutny. Wiesiu, bądź bardziej optymistyczna - masz wspaniałą rodzinę, służą bliźnim z narażeniem życia. Możesz być z nich dumna. I nadal pisz wiersze. Jacek Bukowski z Warszawy.
Gość
poniedziałek, 25 styczeń 2021

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/