Więc jestem

Żółw szybszy od ślimaka
Za to od żółwia słoń
Osioł na czterech drepce 
pięknie galopuje koń
 
Wilk osacza swą zdobycz 
w stadzie siła się skrzy
łapy zmęczone pościgiem
najsłabszy odpada z gry
 
Ptaki szybowce pod chmurne 
wiatr wysmukla ich lot
pikują pędzące strzały 
najszybszy jednak jest kot
 
Wycętkowany docent łowów 
w strategii liczy się start 
chwyta zdziwioną swą zdobycz
nasz salonowy gepard
 
Natura zdarzeń bałagan
prędkości wiatrów i burz 
najpotężniejszy huragan 
rozprasza fale jej mórz 
 
Fizyce poza krąg ziemi 
wyjść w obliczeniach dość łatwo
najszybsze znane w przestrzeni
pędzące drogą swą światło
 
Lecz to nie koniec prędkości
widzę spadający liść
według duchowej teorii
od światła szybsza jest myśl
 
Historię zaczynał ślimak
który nogami nie tupie 
nie pędzi tempem szalonym
gdy źle to znika w skorupie
 
Myśl jest szybsza od światła
myśl co życiowym znakiem
myśl że droga nie łatwa
myślę więc (że) jestem
  ślimakiem.
Czytaj wiersz
  1602 odsłon