WIERSZE

Śmierć


Śmierć - z czułością tuli
swoje ofiary
pocałunkiem piołunu
pieczętuje sine usta
w czerń przyodziana
tajemnica wiecznego mroku
wciąż zbiera żniwo - wiodąc
ku przeznaczeniu.

 

autor: Helena Szymko/

foto z netu/

Noc, Cmentarz, Śmierć

Fortuna kołem zatacza
*Cynamonowe cienie
 

Komentarze 2

Maciej w piątek, 01 listopad 2019 23:46

Ładna miniatura na trudny temat.
Ale dałaś radę Helenko.
Zatrzymał mnie ten wiersz na dłużej.

Ładna miniatura na trudny temat. Ale dałaś radę Helenko. Zatrzymał mnie ten wiersz na dłużej.
Helena Szymko w sobota, 02 listopad 2019 10:19

Dzięki Macieju. Tajemnica wiecznego mroku, na zawsze pozostanie tajemnicą - dla tych, którzy którzy jeszcze cieszą się życiem na tym pięknym świecie, przestanie być tajemnicą, dopiero wówczas, kiedy pożegnamy ten świat.

Dzięki Macieju. Tajemnica wiecznego mroku, na zawsze pozostanie tajemnicą - dla tych, którzy którzy jeszcze cieszą się życiem na tym pięknym świecie, przestanie być tajemnicą, dopiero wówczas, kiedy pożegnamy ten świat.
Gość
środa, 30 wrzesień 2020

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://www.poe.pl/