Poezje o nadziei

Cieszę się z wylanych łez

Chłopiec w skórze mężczyzny

Patrzący z uśmiechem w słońce

Promienie ze szczęściem łączące

Pod czaszką chowa swe tężyzny

 

 

Trzyma za rękę swoje marzenia

Zmierza dać spełnienie ponad oczekiwania

Jednak los oszczędził miłości miłe spotkania

Pierw przeżyje rozczarowania roszczenia

 

 

Cieszę się z wylanych łez

Kąpałem się w ich morzu

Postawiłem sobie tyle tez

Aż wreszcie ruszyłem do przodu

 

 

Mężczyzna wyparł się chłopca

Dawno minął wspomniane słońce

Silniejszy niż wspomnienie tnące

Marzenia rzeczywistością potrąca

 

 

Trzyma za nos pragnienia

Za słowami poszły czyny ambicji

Zbędna mu nora zaczarowanej Alicji

Wyszedł sam z własnego cienia

 

 

Cieszę się z wylanych łez

Kąpałem się w ich morzu

Postawiłem sobie tyle tez

Aż wreszcie ruszyłem do przodu

 

 

Pamiętam, jak marzyłem o marzeniach

Smutna codzienność dała mi uśmiech

Obecny na wszystkich smutnych zdarzeniach

Żyłem w wiecznym półśnie

 

 

Cieszę się, że Cię nie ma

Cieszę się, że jesteś Ty

Cieszę się, że znam smutku smak

Cieszę się, że dziś spełniam sny

 

 

 

Cieszę się z wylanych łez

 

 1 komentarze
1 komentarze

MODLITWA

Boże patrzysz

na mnie a ja

patrzę na Ciebie

 

Ty Panie

widzisz i wiesz

wszystko najlepiej

 

Za oceany słów

ta modlitwa

patrzenia na siebie

 

Kazimierz Surzyn 

 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
kazimierzsurzyn@gmail.com
Uważam, że modlitwa wcale nie musi zawierać słów. Może to być patrzenie w milczeniu na Ukrzyżowanego Jezusa. Pozdrawiam serdecznie... przeczytaj więcej
poniedziałek, 19 sierpień 2019 09:09
1 komentarze

Podaruj mi swój świat

nieświadomie -

zburzyłeś mój świat
rozsypał się
jak domek z kart -
czy to przekora losu
czy mojego życia fart -
myśli jak cienie nocy
snują się szukając ukojenia
pokonana - wciąż
jestem przy tobie
gdybyś mógł zrozumieć
rozwiać cienie nocy
podarować mi swój świat
w moim sercu -
znów zakwitłaby nadzieja .

 

autor: Helena Szymko/

foto z Google/

Podobny obraz

 0 komentarze
0 komentarze

Niebieskie Oczy

Radość
Zrodziła stare, nowe uczucie
Zakończyła głowy trucie
Serce bije mocniej, motyle latają
Nasze cząstki w całość się zmawiają
Tonę w pięknie Twojej materii i formy
Ucichły psychiczne, bolesne sztormy
Wieki średnie skończone, nadszedł Renesans
Chętnie patrzę jak w mym wnętrzu mieszasz
Coś Ty mi uczyniła?

 3 komentarze
Najnowsze Komentarze
TheDiary44
"Niebieskie Oczy" to pierwszy wiersz z "albumu" pod nazwą "Światło" Będzie to zbiór wierszy zauważalnie bardziej optymistycznych, ... przeczytaj więcej
sobota, 17 sierpień 2019 21:53
TheDiary44
Dziękuję za przeczytanie Pozdrawiam również
niedziela, 18 sierpień 2019 18:04
3 komentarze

Nicość

„Nicość”

Z cyklu „Światynia Wężowego Grodu”

 

Nicość tworzy , Nicość rujnuje,

Piękność w brzydote zamienia ,

brzydotę w piękność odmienia

Śmiercią buduje.

 

Uczniowie mądrość głupotą zastąpili

Hypatia , Sophia, De Molay, Pan z Brescii ,

Oni doświadczyli…anatema.

 

Głupiec Bydlęciem się staje, Bydlęta klękają

Mędrców wciągają , Masa nicość sieje

To prawią dzieje.

 

Każdy Imperium pożąda ,

W każdym władza , dyktatura , żądza

Od tego się zaczyna

Myśliwy i Zwierzyna.

 

Za życia śmiercią ozdobiona

Po śmierci sama sobie pozostawiona

W skrzyni złocistej się skrywa

W Gildii Arachona.

 

Odkryta przez Mężów z Brytanii

Otwarta przez Lorda Renussa

Uwolniona Aldora dusza

 

Dzielnych wojów Demon przyodziewa

Pochłania , życie odmienia.

Groza i Śmierć się rozprzestrzenia

W pył wszystko zamienia.

 

Krollord  Gdynia sierpień 2019

 

Zapraszam do Subskrypcji mojego kanału na youtube.com

Wiersz z muzyką na moim kanale

Pozdrawiam Serdecznie.

 

https://youtu.be/COYUI2-Z-Cg

 

 0 komentarze
0 komentarze