Poezje o zakochaniu

Promień światła


Opromieniłaś mnie -
światła promieniem
duszę ogrzałaś
swoją serdecznością
tyle zrozumienia
do bliźniego w tobie
w tak szczerej miłej
i czułej osobie

jasny promyk światła
uleciał ci z serca
przeniknął w moje -
iskierką miłości
chłód we mnie ogrzałaś
i już na zawsze
w moim smutnym życiu -
światłem pozostałaś .

 

/autor : Helena Szymko /

foto z Google/

Zakochani

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Helena Szymko
Dziękuję marmurze,pozdrawiam ciepło
sobota, 24 sierpień 2019 12:18
2 komentarze

Czuję niedosyt

Myśl płochliwą - serce chłonie
tak wiele pytań zadaję sobie
dlaczego wnikasz w moje sny
wypełniasz sobą noce i dni -
zamieszkałeś w myślach i w mojej duszy
cokolwiek robię ty jesteś przy mnie -
czy to uczucie choć trochę cię wzrusza

 

nie pragnę wiele - tylko bądź tu ze mną
miłość wymaga obopólnej szczerości
lepiej nie zdradzać jej intrygami -
może już nigdy do ciebie nie wrócić
a wtedy nie zaznasz smaku miłości -
można też przeczekać te burzliwe chwile
może bez żalu sama w dal odpłynie 
by innej osobie - dać z życia radości .

 

autor: Helena Szymko/

foto z Google/

Obraz może zawierać: chmura, niebo i na zewnątrz

 0 komentarze
0 komentarze

MIŁOŚĆ PRAWDZIWA

Miłość prawdziwa milczy

nie zna pychy zazdrości

na poklask wcale nie liczy

oaza bezinteresowności

 

Przyciąga blaskiem spojrzeń

jest spełnieniem marzeń

usta w ustach połączone

w słodkościach uświęcone

 

Tuli mocno w ramionach

serca nocami płonące

zaspakaja nam pragnienia

w ekstazie iskier tonące

 

Ciała rzeźbi uroczo dreszczami

spełnieniami raduje nocnymi

pocałunków kwitnie kwiatami

osłania skrzydłami opiekuńczymi

 

Miłuje dopieszcza tęskni przebacza

nadsłuchuje kroków na schodach

czułością najpotężniejszą otacza

roztańczona zachwyca w przygodach

 

Kazimierz Surzyn

 

 

 

 

 

 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
kazimierzsurzyn@gmail.com
Prawdziwa miłość to fart życia. Pozdrawiam.
środa, 21 sierpień 2019 09:03
1 komentarze

Podaruj mi swój świat

nieświadomie -

zburzyłeś mój świat
rozsypał się
jak domek z kart -
czy to przekora losu
czy mojego życia fart -
myśli jak cienie nocy
snują się szukając ukojenia
pokonana - wciąż
jestem przy tobie
gdybyś mógł zrozumieć
rozwiać cienie nocy
podarować mi swój świat
w moim sercu -
znów zakwitłaby nadzieja .

 

autor: Helena Szymko/

foto z Google/

Podobny obraz

 0 komentarze
0 komentarze

Niebieskie Oczy

Radość
Zrodziła stare, nowe uczucie
Zakończyła głowy trucie
Serce bije mocniej, motyle latają
Nasze cząstki w całość się zmawiają
Tonę w pięknie Twojej materii i formy
Ucichły psychiczne, bolesne sztormy
Wieki średnie skończone, nadszedł Renesans
Chętnie patrzę jak w mym wnętrzu mieszasz
Coś Ty mi uczyniła?

 3 komentarze
Najnowsze Komentarze
TheDiary44
"Niebieskie Oczy" to pierwszy wiersz z "albumu" pod nazwą "Światło" Będzie to zbiór wierszy zauważalnie bardziej optymistycznych, ... przeczytaj więcej
sobota, 17 sierpień 2019 21:53
TheDiary44
Dziękuję za przeczytanie Pozdrawiam również
niedziela, 18 sierpień 2019 18:04
3 komentarze