Poezje o śmierci

Czarna dziura

Mydło którym myjesz twarz

nie rozjaśni czarnej skóry

chodź byś drapał skrobał

nic nie da , zwyczajny wybryk natury

dla jednych dla innych innowierca

wypić wybielacz bo ludzie gadają

takich w koło mało nie znajdzie jednego

i pewnie rację mają ale co z tego

takim Bóg stworzył , drogę taką wytyczył

kroczyć po niej więc trzeba , gdzie zaprowadzi ?

każdy chciałby do nieba

na błękitnej chmurce mięciutkiej

pachnącej świeżością wypranej

w kwiatowym płynie wypłukanej

ułożyć zmęczone członki po harówce

co życiem nazwane , nasze doświadczanie

biel i czerń dwa kolory tak różne

przeciwstawne , niespójne i próżne

lecz czym jest gwiazda bez czarnego nieba

jak statek płynący bez steru do czego

litera niewidoczna bez białej kartki papieru

możesz mówić że kochasz , modlić się

śpiewać pieśni pochwalne lecz bez tolerancji

dla drugiego człowieka twoje życie jest marne

kiedy tłumaczysz przed sobą tak wychowali

taka jest moja kultura bez zrozumienia

dla innych twe życie to wielka kosmiczna

bez początku i końca czarna nicości dziura

 

 

 

 

 

 

 6 komentarze
Najnowsze Komentarze
Oskar Wizard
Niezależnie od doświadczeń zdobytych przez naszych przodków czy naszych obserwacji jedno jest pewne... Brak tolerancji prowadzi do... przeczytaj więcej
środa, 03 kwiecień 2019 07:24
marmur
Dziękuję Oskarze za komentarz . Dokładnie tak jest jak napisałeś . Pozdrawiam serdecznie .
środa, 03 kwiecień 2019 23:07
marmur
Pozdrawiam D.Adalberto . Panią Trojanowską słuchałem jak byłem "dziecięciem" . Człowiek kiedy staje bardziej dojrzały zaczyna roz... przeczytaj więcej
środa, 03 kwiecień 2019 23:14
6 komentarze

Requiem dla Papieża

cały świat

pochylił się nisko

a Wieczne Miasto

padło na kolana

przed trumną

ze znakiem wierności

aż do końca

- Totus Tuus

 

a na trumnie

wiatr wertuje

Ewangeliarz

i poszumem

 z Wieczernika

przenika tłumy

obolałe chwile

natchnione słowa

rozwiewa flagi

biało-czerwone

łzy ociera

żałobnym kirem

 

aż wreszcie

boskim znakiem

zamknął Księgę

i przemówił

głosem ludu

 

- Święty

           Natychmiast

                             Święty!

 

 

Autor: Don Adalberto 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Piękny wiersz ukazujący w obrazowy sposób dzień, w którym cały świat patrzył w bólu na Wieczne Miasto, a serca wszystkich Polaków ... przeczytaj więcej
wtorek, 02 kwiecień 2019 13:15
2 komentarze

Dzwon epilogu

kiedy zakończył

ziemskie pielgrzymowanie

Sługa Sług Chrystusowych

Jan Paweł II Wielki

cały świat

od Wschodu do Zachodu

od Północy do Południa

zatrzymał się w miejscu

jakby dotykiem piorunu rażony

a strugi łez otwierały

twarde skorupy sumień

płakały też żałobne dzwony

na wszystkich kontynentach

lecz najgłośniej płakał 

Dzwon Zygmunta na Wawelu

płakał i śpiewał

dziękczynne Magnificat

bo nigdy dotąd

nie powstał Syn

tak wielki w Narodzie

i nigdy już więcej

nie powstanie

 

 

Autor: Don Adalberto

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Piękny wiersz, o niezwykłym człowieku, o najwspanialszym Synu naszego narodu, który tak wiele uczynił, nie rękami, ani złotem, ani... przeczytaj więcej
wtorek, 02 kwiecień 2019 12:50
2 komentarze

Najemnicy

w dobroci nieograniczonej

powierzyłeś nam ziemię

w dzierżawę

lecz złymi jesteśmy

zarządcami

zasiewamy wokoło

kainowe czyny

uprawiamy bezowocne

drzewa figowe

od ziarnka gorczycy

niczego się nie uczymy

a trzykrotne

pianie koguta

budzi nas nad ranem

zapominamy

jak panny nieroztropne

że jesteśmy tutaj

tylko na chwilę

i przed Tobą staniemy

aby odpowiedzieć

za życie 

nam powierzone

 

 

Autor: Don Adalberto

 6 komentarze
Najnowsze Komentarze
Wiesława Waliszewska
Przepiękny wiersz. Pełen wymowy sięgającej aż do głębi Duszy. Zmuszający do przemyśleń nad naszym życiem. Pozdrawiam serdecznie... przeczytaj więcej
poniedziałek, 25 marzec 2019 12:23
6 komentarze

Samotność

To smutne - jak bardzo
cię życie skrzywdziło
odebrało co najdroższym było
samotność teraz strasznie cię męczy
a rozpacz wielka twoją duszę dręczy
twojemu sercu ukojenia trzeba
dobrego słowa przyjaciela ręki
może wtedy smutek będzie mniejszy
i mniej bolesne duszy udręki

 

to co kochamy często tracimy
lecz życie trwa nadal - żyć dalej musimy
a gdy nadejdzie życia kres
i Pan cię wezwie na dywan złoty
nie będziesz więcej bólu czuł
i tej wielkiej za nią tęsknoty
odnajdziesz ją w orszaku Aniołów
wasze dusze połączą się razem
żeby wychwalać imię Najwyższego
który was ukochał i uchylił nieba

 

autor: Helena Szymko/

foto zapożyczone z Google/

Podobny obraz

 2 komentarze
2 komentarze